Op het punt afgelost te worden door de dagploeg van het A-team, reed ik woensdagochtend 5 oktober 2011 richting de oostpunt. Onderweg deed ik de bosvijver bij camping Stortemelk nog even aan. Ondanks een succesvolle editie was het eiland betrekkelijk leeg en in de vijver komen veel vogels drinken. Dan zie je tenminste iets was de gedachte.
De aanwezigheid van een bankje kan na vier nachten Vlieland ook een rol van betekenis hebben gespeeld. Genietend van een bolknak en vrolijk gekwetter van barmsijs en verwanten, viel mijn oog op een forse, rode vogel met het silhouet van een kruisbek. In de kijker bleek het onmiskenbaar om een volwassen man witbandkruisbek te gaan op basis van de brede, witte vleugelbanden, de snavelvorm en de kleur rood. Helaas bleef de vogel niet lang zitten. Toegesnelde vogelaars vingen alleen nog een schim op van een beest dat hoogstens was te classificeren tot op het niveau van gewervelde. Foto’s mislukten naar verluid als gevolg van ‘slecht’ licht.
Gelukkig bleven sommigen in de waarneming geloven (de beruchte tertials waren niet gezien) en tegen de avond werd de vogel door ausdauer Sander Lagerveld teruggevonden in dezelfde dode boom. Ditmaal in het gezelschap van een tweede volwassen man. Beide exemplaren bleven op een afstand van circa vijftien meter langdurig zitten in de namiddagzon en stoorden zich niet aan ons en de mitrailleursalvo’s van Jan’s camera. 
Helaas miste A-teamlid Leon Edelaar, naast de struikrietzanger, ook de witbandkruisbek. Wellicht biedt de toekenning van de Leo-bokaal 2011 – voor degene die het meest heeft gemist – enige troost. Het betrof de vierde gedocumenteerde waarneming voor Vlieland en tot ver in oktober werden witbandkruisbekken bij de vijver gezien.
Film is gemaakt door Tijmen van Doornik
| Volgende > |
|---|
