Vrijdag 16 mei 2006
Het is vanmorgen rond half zeven als Bas v/d Burg en ik wegrijden richting Harlingen. Na een voorspoedige reis met hier en daar wat oponthoud door wegwerkzaamheden arriveren we om kwart voor acht in het friese Harlingen. We lopen richting de boot naar Vlieland, onderweg een zingend mannetje Zwarte Roodstaart, die om negen uur zal vertrekken. Als we een kaartje hebben gekocht gaan we nog even buiten zitten en hier ontmoeten we Leon Boon en Hans Bosschebroek. Eenmaal op de boot constateren we dat wij de enige vier vogelaars zijn die vanmorgen richting Vlieland gaan om een poging te doen om de Alpenheggemus in de kijker te krijgen. Ondertussen krijgen we van het "thuisfront" bemoedigende sms-jes dat de vogel vanmorgen vroeg in ieder geval weer gezien is en er word ons succes gewenst. Op de boot bespreken we de strategie voor wat we doen als we op het eiland aankomen. De vogel lijkt een soort patroon te hebben waarbij hij na elf uur niet meer gezien word en vervolgens duikt hij 's avonds of laat in de middag weer op rond het huis bij de vuurtoren. We besluiten geen fietsen te huren maar als eerste van de boot te gaan en de eerste de beste taxi die we zien te pakken. De boot komt voor ons gelukkig om tien over half elf aan en als de deuren open gaan rennen we naar beneden en verstoren de rust op de taxistandplaats. Snel nemen we plaats in de taxi en deze brengt ons binnen vijf minuten naar de vuurtoren, om geen tijd te verliezen word de chauffeur al tijdens de rit 10 euri's in zijn hand gedrukt. Als we uit de taxi rollen denken we de vogel al gelijk in beeld te hebben maar die euforie is slechts van korte duur, het blijkt een houten lat te zijn die op het dak ligt. We lopen rond het huis en speuren het dak aan alle kanten af maar helaas de vogel is niet meer aanwezig. Het is zo rond half twaalf als de twijfel een beetje toeslaat zouden we hem dan toch gaan dippen? We besluiten om uit elkaar te gaan, Leon en Hans gaan posten aan de westkant van het huis en Bas en ik blijven aan de oostkant. Tegen twaalf uur spreken we Carl Zuhorn, de bewoner van het huis, die de vogel vanmorgen om half zeven nog weer heeft gezien hij doet ons wat suggesties waar de het beestje zich eventueel nog zou kunnen ophouden in de tijd dat tie "zoek" is. Bas besluit op onderzoek uit te gaan maar komt al snel weer terug. De verveling begint een beetje toe te slaan en ik loop even weg en maak een praatje met een eilander over de vogel. Na een geanimeerd gesprek loop ik terug naar Bas, die dan net met zijn vrouw zit te bellen en met zijn rug naar het huis zit, even kijk ik naar het dak en daar zit op de nok een vogel snel de kijker erop, de vogel zit met z'n rug naar mij toe, en in een flits zie ik dat het hem is en geef een schreeuw naar Bas die hem dan ook even kort ziet. Het is dan kwart voor een. De vogel verdwijnt naar de andere kant van het huis dus snel omgerend en hier zien we met z'n vieren de vogel prachtig op het dak zitten. Ik bel de vogellijn en "piep" de Alpenheggemus met de code 00 (word nu gezien). Bas is weer naar de andere kant gelopen en is de telesscopen en tassen aan het pakken. Als hij hiermee bezig is ziet hij de vogel ineens op de aanhangwagen zitten die in de tuin staat snel belt hij ons en we rennen richting Bas en we zien de vogel op de houtblokken zitten, al snel vliegt hij weer weg en gaat na eerst te hebben gedronken bij een bak op het dak van de garage op de schoorsteen zitten.
Foto Roelof de Beer
De vier gelukkige waarnemers vlnr Bas v/d Burg, Leon Boon, Rein Genuit en Hans Bossenbroek
Vanaf de de boot zien we toch nog de Zwarte Rotgans dankzij Bas die de groep nog even af zit te kijken.
Op Wieringen pakken we op de terugweg de twee juveniele Kraanvogels nog ff mee om de geslaagde dag nog completer te maken.
Reinder
