Half september, de Deception Tour weekenden stonden weer voor de boeg! Omdat vorig jaar erg goed bevallen was bevallen, besloten we om dit jaar weer de boot naar Vlieland te nemen. Nadat de middagboot was aangekomen reden we gelijk naar Lange Paal om de spullen ‘te dumpen’ en de gemelde Sperwergrasmus te gaan zoeken. Zoeken was niet nodig omdat de vogel op <3m volledig vrij op een takje bleef zitten. Een goed begin dus! Daarna niks noemenswaardigs meer gedaan, behalve natuurlijk een bezoekje aan ‘Tante Pé’! Zaterdag over het hele eiland heen gevogeld met behoorlijk wat vogels en wat hoogtepuntjes als Bladkoning en Sneeuwgors. Rond 6 uur waren we (Richard, Rutger, Pieter en ik) het vogelen even zat, we kochten wat biertjes en genoten van het lekkere weer (en het bier) langs de dijk net buiten het dorp.
Nadat ik m’n biertje op had liep ik nog een stukje langs de paardenwei om toch nog wat vogels te kijken en niet ‘kansloos’ het donker af te wachten langs dijk. De 1e vogel die ik in beeld kreeg deed me gelijk opschrikken, een ontzettend lichte zandkleurige tapuit! Toen de vogel een stukje vloog was ook duidelijk de bredere zwarte achterrand van de staart te zien met ‘weinig T’. Juist op zo’n moment weet je niet meer waar je precies allemaal op moet letten (of kwam het door het bier?), dus toch even de ANWB-gids erbij halen en de anderen waarschuwen. Na de check in het vogelboek wist ik het zeker, een Izabeltapuit!
Richard en Rutger liepen mee en Pieter bleef ongemerkt achter omdat hij lag te slapen! De vogel zat nog steeds op dezelfde plek en de anderen waren ook gelijk overtuigd dat het om Izabeltapuit ging. Natuurlijk checkten we ook de andere kenmerken, hieronder even op een rijtje:
- Zandkleurige tapuit met weinig contrast
- Rechtopstaande houding
- Brede zwarte staartachterrand met ‘weinig T’
- Donkere duimvleugel, was niet altijd te zien omdat er schouderveertjes overheen vielen
- Lichte ondervleugels, goed te zien tijdens opvliegen
- Wenkbrauwstreep voor het oog duidelijker dan achter het oog
Daarna ging alles heel snel, wat moest er allemaal gebeuren? Eerst Pieter bellen, die lag namelijk nog vrolijk te slapen langs de dijk. Tijdens het bellen zag ik Pieter bij het woord Izabeltapuit opspringen (door m’n verrekijker) en onmiddellijk op zijn fiets springen. De Izabeltapuit vloog een stukje op en ging precies tussen ons en Pieter inzitten. Hij kreeg hem snel in beeld en dat werd natuurlijk met gejuich ontvangen!
Vanaf het balkon van hotel Veerman was dit hele schouwspel ‘live’ te volgen door verschillende vogelaars. Toen ze ons zagen juichen werd even gebeld wat er aan de hand was, en kwamen ze natuurlijk snel poolshoogte nemen. Hierna de vogel gepiept (dat is nog best lastig als je gestrest bent!) zodat alle vogelaars op het eiland nog voor het donker de vogel konden zien. De meeste vogelaars waren al ‘afgetaaid’ en ergens in het dorp een biertje aan het drinken, de meeste vogelaars waren er dus snel bij. Uiteindelijk hebben zelfs de vogelaars die rond de kazerne aan het vogelen waren de vogel nog gezien.
De vogel is tot het donker gezien en was erg actief voedsel aan het zoeken. De volgende dag was de vogel niet meer aanwezig. Het betrof het 6e geval van Izabeltapuit in Nederland en de 1e voor Vlieland.
